Lang leeg land

Wat is het land stil, wat is het leeg en wat zijn de akkers lang, dat is het belangrijkste thema van deze zonnige en koude (rond het vriespunt) zaterdagmiddag. Vanmiddag gaat de tocht eerst vanuit Leidschendam langs de Vliet met halve tegenwind via Voorschoten naar Leiden. Daar via de Meer en Wouden-route van de ANWB dwars door een mooi park, ingeklemd tussen de drukke stad en de A12. Wat is het er mooi rustig! 

Dan onder de A12 door in de richting van Zoeterwoude. Maar de Meer en Wouden-route draaide al weer snel richting huis en daar had ik nog helemaal geen zin in. Dus via de weg richting Gelderswoude en halverwege een prachtig fietspad tussen de weilanden door naar Benthuizen. 

Bij Benthuizen besluit ik door te fietsen naar Boskoop langs de grote weg, met een heerlijk rustig fietspad ernaast. Toch is het zwaar fietsen: ik heb vol wind tegen en waai bijna uit m'n jas. In Boskoop ben ik na 30 km fietsen al flink moe en ik bid dat de wind niet gaat draaien, nu wil ik wel eens lekker relaxed gaan rijden. Dat lukt! Via Boskoop rijd ik door naar Waddinxveen en dan kan ik knallen. Met de wind vol in de rug rijd ik over een hele rustige brede dijk in de richting van Moerkapelle en ik verbreek m'n eigen snelheidsrecords. Halverwege is er weer zo'n mooi fietspad tussen de weilanden door en ik kom weer uit op de weg van Benthuizen naar Boskoop, maar nu rijd ik volle vaart met de wind in de rug en de weg lijkt een stuk korter. 

Via Benthuizen rijd ik opnieuw het mooie pad tussen de weilanden door en vervolgens ga ik in de richting van Zoetermeer. Dan is er een mooie route rond de Aa en weer zo'n prachtig fietspad tussen de weilanden door naar Stompwijk. Ik besluit accuut een mentale pluim uit te delen aan de bestuurders die verantwoordelijk zijn geweest voor de aanleg van al die prachtig geasfalteerde, ruime fietspaden tussen de weilanden. Een ware fietsers-walhalla!

Bij Stompwijk wil ik bij een bruggetje even m'n schoenen losklikken, maar helaas klikt m'n schoen weer vast terwijl ik stil sta en met m'n voet naar de grond wil. In keurige slow-motion rol ik dus met fiets en al opzij en maak een fraaie schuiver. Hoera, ik ben nu officieel gedoopt en heb m'n eerste val er op zitten. Het doet niet echt pijn en met de wind in de rug rijdt ik de laatste kilometertjes naar huis. Na 62 km en 2.42 uur kom ik weer thuis. Het weer was zo mooi, dat de fiets zelfs geen tuinslang nodig heeft.