In de fietshemel

Hoe langer ik fiets, hoe meer ik me kan concentreren op andere zaken en hoe relaxter het rijden in een peletonnetje wordt. Ik merk dat ik niet langer alleen rij, maar echt onderdeel word van 'de zwerm'. Als een groep trekvogels vliegen we over de weg, ontwijken we kuilen en palen en draaien we rond paaltjes en tegenliggers. Met een snelle kreet of beweging waarschuwen we elkaar en seinen we welke kant we op gaan. Al fietsend vraag ik me af hoe de regels bij echte trekvogeks zijn. Zouden zij ook een ervaren voorrijder hebben die een mooie route uitzoekt? En de vaste pleisterplaatsen met de lekkerste hapjes precies weet te vinden?

 De route gaat vandaag langs verschillende plekken die ik ken uit eerdere tochten, maar ik heb ze nog nooit in één rit achter elkaar gereden (Hitland, Kinderdijk, Nieuwpoort, Gouda). Het voelt in m'n hoofd alsof we drie verschillende tochten achter elkaar rijden en eerlijk gezegd is de afstand ook lang. Daarbij rijden we een fors tempo, rond de 32km/uur jagen we over de dijkjes.

 Ik bedenk me dat de fietshemel er ongeveer zo uit moet zien. Een zonovergoten zaterdag, eindeloze dijkjes die boven het land liggen en een geweldige uitzicht geven over land en water. Eindeloos rijden, niet gehinderd door kuilen, verkeerslichten of tegenliggers. Alleen maar trappen, tot in de eeuwigheid... Zou dat zijn waar wielrenners na een goed leven heen gaan? Ik gun het ze!

Gefietst: 137 km in 4.57 minuten. Zonnig, circa 20-25 graden en droog. Windkracht 2-3. Via Zoetermeer langs de Rotte en rond Hitland langs de Lek. Bij Kinderdijk naar de overkant en langs de Lek tot aan Nieuwpoort voor koffie. Dan bij Ameide naar de overkant, langs Lopik naar Goude en dan langs Boskoop en Moerkapelle naar Benthuizen en Zoetermeer.