Het stuk tussen Leidschendam en Voorschoten is direct spectaculair. In het bosgebied van de Leidschendammerhout blijken de brandnetels tot ooghoogte te zijn opgeschoten, met slechts een smalle doorgang om te fietsen. Waarom had ik nou een korte broek aan gedaan?!
Langs de A4 gaat het spectakel verder. Waar een paar maanden geleden alleen kale modder was, staat nu riet van meer dan twee meter hoog. Het pad is hier nog smaller en ik wordt drijfnat tussen de hoge rietkragen. Het pad is vrijwel onzichtbaar en zo baan ik me een weg tussen riet, distels en braamstruiken. M'n benen worden er niet mooier op, maar toch is dit helemaal geweldig.
Ongelofelijk dat je op minder dan tien meter van de grote snelweg zo ruig kunt fietsen! Laten we hopen dat er in de drukke Randstad nog veel meer van dit soort ruige stukjes worden benut met stoere fietspaden. Dit is tof! Je moet wel oppassen voor wegvliegende fazanten en wilde haasjes vlak voor je wielen, maar dat draagt alleen maar bij aan het ruige gevoel dat je aan de route overhoudt.
Hoewel ik delen van de route al twee keer heb gereden, blijft het soms zoeken naar de paaltjes, vooral rond Zoeterwoude en Leiden. De route blijkt echter nog veel mooier dan ik dacht. Overal zijn er prachtige stukken van het asfalt af, waarna ik blij ben met een verhard stukje om even uit te blazen. Zo slingert de route langs de dorpjes en door de polders. Het is een aaneenschakeling van mooie landschappen en lekker crossen. Ik weet nu al dat ik de komende winter heel vaak op dit parkoers te vinden zal zijn, wat is dit mooi om heerlijk uit te waaien.
Gefietst: zo'n 45km in bijna 3 uren inclusief veel stops voor foto's.
NB: Als je een bordje ziet met 'legale graffiti tunnel', dan weet je dat je in een overgereguleerd land woont...
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten