Even de MTB ophalen

Zaterdag 1 mei staat m'n MTB na een onderhoudsbeurt na de pekelwinter weer voor me te glimmen bij Van Herwerden. Ik besluit er een duathlon van te maken: eerst vier kilometer hardlopen en daarna lekker op de MTB die nieuwe lange route verkennen. Fietsen met de toerclub was vandaag toch geen optie, vanwege de forse regenbuien in de ochtend. In de middag klaart het echter op en in een koud zonnetje rijd ik langs de Vliet naar de start van de route.

De route blijkt inmiddels uitstekend te zijn aangegeven, met een mooie lus door de Leidschendammerhout. Dan draait de route door een ander top paadje, vlak langs de A4. Verderop wordt het nog mooier: er blijkt een geweldig paadje te lopen op minder dan tien meter van de A4. Het is magisch om boven je de snelweg te zien, maar zelf door hoge rietkragen te ploeteren over ondergelopen paden. Het heeft zo hard geregend de afgelopen dagen dat het mountainbikepad bijna is verdwenen onder het water. Ik voel me haast een Spanjaard in de 80-jarige oorlog en vraag me af of dit nog wel tot land is te rekenen, of dat ik inmiddels in een sloot rijdt. Het mag de pret niet drukken: ik zit tot m'n knieën onder de modder en m'n fiets ziet er niet uit, wat is dit top!

Voorbij de Vlietlanden rijd ik verkeerd en pas vlak onder Zoeterwoude kom ik daar achter. Ik weet dat de route langs het Geertje loop en besluit daar naar toe te rijden. Daar pak ik de route weer op. Via een paar mooie luskes door het bos en langs het water rijd ik naar Zoetermeer. Dan ga ik via Wilsveen weer naar huis. Die nieuwe MTB-route heb ik niet eens helemaal gereden, maar hij is meer dan goedgekeurd. Wat is het geweldig om middenin de Randstad zo'n mooie en lange ruige route te hebben. Ik krijg nu al zin in de winter, wanneer ik er weer vaak op de MTB op uit ga!

Gefietst: 40km, na 4km hardlopen. Zonning, ongeveer 10 graden. Op de MTB.