Slappe pootjes

Dinsdag 11 mei ben ik lui en moe. Ik heb zin in een lange avond op de bank, maar besluit toch met de toerclub te gaan rijden. In de eerste kilometers voel ik al dat het een zware avond gaat worden. De benen willen echt niet! Na zo'n tien kilometer ontdek ik dat m'n versnellingen helemaal verkeerd staan en dat ik de hele tijd al op m'n kleinste voorblad rijd. Dom! Snel schakel ik naar de goede versnelling en dat gaat een stuk lekkerder. Wel blijven de pootjes wat zwaar.

In de duinen van Den Haag naar Wassenaar blijkt dat de pootjes echt niet fit zijn. Zodra de weg iets te lang stijgt val ik genadeloos weg. Gert besluit me af en toe een zetje te geven en op deze beschamende manier kom ik de duintoppen toch over. Bij Wassenaar wil ik terug naar huis, maar Leon vindt dat geen goed plan. Binnen tien meter ben ik overgehaald en besluit ik toch mee te rijden naar Katwijk. De duintoppen blijven pittig, maar toch rijd het nu wel iets beter, vooral als ik tijdens de beklimmingen regelmatig even ga staan.

Via Katwijk rijden we richting Wassenaar, maar dan besluiten de mannen naar Zoeterwoude te rijden. Dan haak ik wel af en rijd via Wassenaar en Voorschoten naar huis. M'n benen waren vanavond duidelijk niet fit, maar toch voel ik me na het rijden een stuk lekkerder dan ervoor. Het was weer de moeite waard.

Gefietst: 55km in 2 uren en 15 minuten. Ongeveer 10 graden, windkracht 4-5 tegen door de duinen naar Katwijk vanaf Den Haag. Droog.