Zaterdag 14 november is er herfststorm. Veel te nat om met de dunne bandjes te gaan rijden, dus pak ik de mountainbike voor een snel en pittig tochtje in de buien. Via Clingendael rijd ik naar Scheveningen. Dan gaat de tocht lekker makkelijk met volle windkracht 6 in de rug op naar Wassenaar en door naar Katwijk. Daar besluit ik, hoewel het rijden heerlijk gaat, toch maar om te keren. Dat blijkt binnen 100 meter een heel wijs besluit te zijn want... het waait! En hoe! Ik moet vol op de trappers gaan staan en m'n teller komt niet meer boven de 20km/uur. Elke duintop voelt als een Mont Ventoux en dan voelt het rijden van Katwijk naar Wassenaar als een ware transalp.
Bij Wassenaar krijg ik de slag te pakken en wordt het zware fietsen zowaar leuk. Ik ga het zien als een ultieme vorm van outdoor spinning. Een sportschooltraining, maar dan lekker in de duinen en de frisse zeelucht. Bovendien veel goedkoper en leuker dan een sportschool! Vol enthousiasme rijd ik nog een flink stuk door de duinen tot voorbij Meijendel en dan koers ik rustig via Wassenaar en de tunnelbak terug naar Leidschendam.
Hoewel het maar een relatief kort tochtje was, bewijst de mountainbike vooral bij dit weer z'n meerwaarde. De banden trotseren elke waterplas of berg boomblaadjes. Ik cross overal doorheen, maar het voelt een stuk zwaarder dan op de racefiets. Twee uur fietsen met deels tegenwind en duintoppen is dan gewoon een hele mooie training. Zonder dat ik verkleum ben ik relatief snel weer thuis, maar wel helemaal uitgewaaid. Volgende week weer!
Gefietst: 45 km in 2 uur, windkracht 6, 12 graden en regen. Via de tunnelbak naar Clingendael, langs de golfbaan over de fietspaden naar de gevangenis in Scheveningen. Dan door de duinen naar Wassenaar en door tot aan de boulevard in Katwijk. Daar even wat drinken en dan door de duinen terug tot bij Meijendel. Dan via De Kievit terug naar de tunnelbak en Leidschendam.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten