Rustige werkweek

De herfstdepressie begint toe te slaan. De dagen zijn donker en ik zit veel teveel binnen. Ik begin de herfst daarom met een goed voornemen: ik ga meer fietsen bij daglicht en probeer elke week een keer overdag te rijden buiten de weekeinden. Vandaag is het tijd voor z'n overdagse rit. Ik ben helaas wat moe (najaarsdepressie, Mexicaanse griep? Nee, gewoon 's avonds te lang aan het gamen en te laat naar bed...) en besluit tot een kort ritje.

Met slappe pootjes is het altijd verstandig om tegen de wind in te beginnen, dus fiets ik verstandig richting Delft met de wind vol op kop. Ik blijk helaas een hele slechte conditie te hebben, want de teller komt amper boven de 20 km/uur en ik ben doodop. In de bebouwde kom blijf ik even kijken naar de Delfste 'heen-en-weerwolf' die het fietspontje bestuurt en dan draai ik om. Daar blijkt de ware aard van m'n vermoeide benen: ik had windkracht 8 tegen! Plotseling barst ik van de energie en ik raas in no-time terug naar Leidschendam. Daar baal ik een beetje dat ik al zo snel ben omgekeerd, maar opnieuw tegen de wind in fietsen lokt ook niet. Dan maar naar huis, douchen en gauw aan het werk voor m'n klanten.

 

Gefietst: 20 km in 40 minuten. Droog, windkracht 8 tegen op de heenweg. Via de vliet langs Voorburg en Rijswijk naar Delft en weer terug.