Waar was dat paadje nou?

Woensdag lukt het opnieuw om in de drukke werkweek even tijd te maken voor het zo opbeurende Rondje Fietsen. Het regent en ik besluit om lekker een stuk van de vossenjacht van zondag opnieuw te rijden. Via Clingendael rijdt ik naar TNO en vandaar naar de gevangenis bij Scheveningen. Met de stormwind in de rug raas ik door de duinen, tot bij de afslag naar Meijendel. Het vossenjacht pijltje is zowaar nog zichtbaar en dan komt de grote uitdaging: kan ik dat mooie slingerpaadje van de vossenjacht over de Waalsdorpervlakte nog terug vinden?

Na wat zoeken en hulp van die onmisbare GPS op m'n telefoon herinner ik me stukjes van de weg uit de vossenjacht en plots vind ik de ingang naar het mooie slingerpaadje weer terug. Via toppen en dalen slinger ik door de duinen, dit paadje is echt tof!

Tijdens de hele rit over het laatste paadje kom ik één fietser en een hardloper tegen. De rest van de inwoners van de Randstad staat deze regenachtige woensdagochtend kansloos vast in de files. Hoe jammer, er zijn zoveel leukere dingen te doen op zo'n ochtend. Zoals lekker rijden door de duinen. Vlak voor het einde van de duinen neem ik even de tijd voor een plaatje van de beroemde klok.

Dan rijd ik lekker langs Clingendael en Mariahoeve terug naar huis. Het werk kan weer beginnen, ik heb genoeg frisse zeelucht binnen gekregen voor een dag boordevol energie. Wat is fietsen toch lekker!

Gefietst: 35 km, windkracht 4-5, lichte regen. Via de tunnelbak door het bos bij Marlot naar Clingendael. Via TNO en het fietspad naar de gevangenis bij Scheveningen. Dan door de duinen tot aan de afslag naar Meijendel. Eerst richting Meijendel, maar vlak voor de boerderij naar links, door de duinen naar de uitgang en vlak voor de uitgang van de duinen rechtdoor het mooie paadje naar de Waalsdorpervlakte in. Via de golfbaal, Clingendael en Mariahoeve weer naar huis.