Donderdag 5 augustus zijn de pootjes weer hersteld van de onverwacht barre tocht naar Meadow Hell en ga ik een echt tochtje mountainbiken met cricketmoeder Annemieke. We worden met de auto afgezet bij het Ladybower en Derwent reservoir en rijden een prachtig rondje rond het water. Wel blijkt de tocht een stuk korter dan we hadden gedacht. We beginnen dus alvast aan de weg naar Sheffield en houden bij de eerste lekker locale pub een lunchpauze. Na de badkuip met tomatensoep besluiten we om alvast een stuk terug te rijden. Dat gaat zo voorspoedig dat we onze taxi-vader afbellen en de hele tocht naar Sheffield terugrijden. Het gaat deels langzaam (klimmen) en deels lekker vlot (dalen met wind in de rug), zodat er ruim op tijd weer bij het cricketveld aankomen.
De tocht is typisch engels fietsen. Deels over prachtige onverharde paden en prachtige wilde natuur. Maar deels ook langs een drukke grote weg, zonder aparte fietsstroken. Gelukkig kunnen we dat laatste beperken tot een paar mile, terwijl we wel flink wat onverharde routes weten te vinden. Met name de paden rond de boerderij (door een hek, om de paarden heen, weer door een hek) spreken tot de verbeelding. Ook de rijpe zoete bramen onderaan een klim spreken me aan.
Gefietst: zo'n 35 km, waarvan 20km rond het reservoir en 15 km terug naar Sheffield. Deels vlak, af en toe een flinke klim. Grotendeels wind mee, droog, ongeveer 18 graden.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten