Donderwolken aan de horizon

Op zondag is het weer tijd voor de wekelijkse Toltocht met de toerclub. Via Nootdorp en de Delftse Hout fietsen we naar Maasdijk en daar is het na 33 km al tijd voor een lekker kopje koffie bij de meest traditionele koffietent in de wijde omtrek.

Toerfietsers blijken een goed gevoel te hebben voor de mooiste fietspaadjes, maar ook voor obscure koffieplekken. Zo heb ik dit hele seizoen nog niet één koffieplek meegemaakt waar de cappucino de naam 'cappucino' zou mogen dragen. Meestal is de koffie van het kaliber 'redelijk-goed-en-helemaal-niet-duur-en-wilt-u-nog-een-tweede-kopje-uit-de-grote-kan'. Daarbij wordt keurig een kuipje koffieroom geserveerd met een appelpuntje dat minimaal één nacht in de koelkast heeft doorgebracht, afgemaakt met slagroom uit de spuitbus. Voor een verwend cappucino-meisje als mij blijft dit afzien, maar buiten de matige kwaliteit van de locale bruine brouwsels heb ik niets te klagen.

Ook vandaag ben ik weer de enige vrouw in een groep met gezellige mannen die allemaal wel wat leuks te vertellen hebben tijdens de lange ritten. Of het nou gaat om drievoudige sleutelbeenbreuken, de effecten van de kredietcrisis op de locale middenstand door de ogen van een plaatselijke accountant, een veertiendaagse fietstoch van Alpe d'Huez naar Italië, of een lange-afstandsrit van 1400km van Londen naar Edinburg: de mannen hebben allemaal wat leuks te melden. Al pratend vliegen de kilometers onder je pas opgepomptje bandjes met 7 bar door en voordat je het weet zit je dus alweer aan zo'n bakje zwart vocht met alle jongens.

Tijdens de tocht trekken angstaanjagend donkere wolken langs ons heen, maar gelukkig blijft het daarbij en worden we nergens echt nat. Langs de waterweg begint het steeds zonniger te worden en met een forse wind in de rug jagen we door de duinen van Hoek van Holland tot voorbij Wassenaar. Zo eenvoudig kan geluk zijn.

Gefietst: 83 km, koffiepauze na 33 km, in 3.20 minuten. Circa 18-20 graden, droog, windkracht 3-4 op de heenweg tegen en terug mee. Via Nootdorp en Delftse Hout door Delft heen naar Den Hoorn. Dan via Maasdijk naar de Hollandsche Waterweg en Hoek van Holland. Via Monster naar Kijkduin, door de duinen naar Scheveningen, door de stad naar de gevangenis bij Scheveningen. Dan via de duinen naar Wassenaar en via de tunnelbak naar Leidschendam.

Telt dit ook?

Telt een tochtje naar twee klanten op de fiets ook voor het blog? Natuurlijk! Want (1) de tocht ging op de mountainbike met een lekker rap tempo en (veel belangrijker) (2) het was onderweg ontzettend mooi.

Gefietst: 20 km, droog met één klein buitje, windkracht 2, via TNT Post naar de Tapijtweg in Den Haag. Daarna door de duinen via TNO naar de golfbaan en door het Haagsche Bos. Dan een nieuw paadje ontdekt door de weg naar Wassenaar over te steken en een stukje door landgoed Marlot te fietsen. Tot slot langs de tunnelbak terug naar Leidschendam.

De zondagochtend op vakantie

Zondagochtend, na een hele week gamen in Keulen op de GamesCom, is er weer tijd voor een lekker tochtje. Met de spierpijn van de grote hallen nog in de pootjes sluit ik weer aan bij toerclub de Tol voor een lekker ritje. Onderweg staat er een brug in de steigers, dus nemen we een gezellig klein pontje.


De ochtend blijft pitoresk met een stop bij een prachtig koffiehuisje in de Meije. Daarna is het nog lang niet over met de Hollands glorie: we fietsen over een smal fietspaadje dwars door de Zuideinder plas. Aan beide kanten staat het water onwaarschijnlijk hoog en overal varen bootjes, maar toch kunnen wij hier gewoon fietsen.

Daarna gaat de tocht verder lang eindeloos veel vaarten, vlietjes en kades. We komen voor miljoenen euro's aan boten tegen en trappen lekker door op onze fietsen. Op vakantie gaan betekent soms gewoon op zondagochtend een paar uur fietsen. Wat kan het leven eenvoudig zijn!


Gefietst: 92 km in 3.40 minuten. Windkracht 3-4. Via Stompwijk en de Noord Aa richting Zoeterwoude, dan noordelijk langs Alphen aan de Rijn en lekker zwerven door de uitgestrekte polders. Terugweg naar Leiderdorp en dan langs de Vliet terug naar Leidschendam.

De dubbele marathon naar het cricketveld

Zaterdag speelt m'n zoontje een sportoernooi in Haarlem. Op de valreep check ik de routeplanner en kom ik tot de ontdekking dat Haarlem helemaal niet heel ver weg ligt, zoals ik altijd dacht. Het blijkt minder dan 45 km te zijn, dus een prima afstand om te fietsen.

Op de vroege zaterdagochtend spring ik op de fiets. Terwijl het nog rustig is, toer ik via de spoorbaan naar Voorschoten en Wassenaar. Daar is het even zoeken naar een mooie route, via Valkenburg en Rijnsburg verken ik nieuwe paden. In Rijnsburg blijkt het Oranjefeest te zijn. Overal fietsen kinderen door het dorp, op weg naar kinderspelen. Op het water zijn twee grote ballen waarin kinderen rennen. Spectaculair, dat zou het kind van 8 in mij ook best eens willen proberen.

Via Rijnsburg rijd ik naar Voorhout en dan geeft de navigatie een lange kaarsrechte weg zonder veel drukke zijwegen of dorpjes tot in Haarlem. Die weg blijkt de Leidschevaart of Haarlemmer trekvaart te zijn. Het is de A4 van 100 jaar geleden: destijds goed voor 'razendsnel' verkeer vanuit Leiden naar Haarlem, nu een prachtige lange rechte rustige weg. Vissertjes langs de kant en fietsers die genieten van het mooie weer en het echte hollandse landschap. Wat een mooi stukje Nederland is dit!


Voor Haarlem staat een karakteristiek gebouw. Vroeger werd het gebruikt als pompgemaal voor Amsterdam, nu is het een museum en herinnert het ons nog aan de aloude strijd van 'den hollanders' tegen het water. En het is natuurlijk gewoon een mooi pand.

Na iets meer dan 42 km bereik ik Haarlem, de eerste marathon zit er op en ik zak lekker neer op het cricketveld in de volle zon, tot het einde van de middag. Helaas is de wind niet gedraaid, noch gaan liggen. Dat betekent dat ik nu ruim 40 km met windkracht 4 vol tegen in m'n eentje voor de boeg heb. Maar het is ook geweldig weer en een mooie vrije dag, dus met veel zin in een ritje vertrek ik weer. De tocht begint weer langs de trekvaart, die met tegenwind lastig te rijden is. Aan de einder in de kaarsrechte polderwegen doemt een prachtige grijze kolos op: een kerk met bijgebouwen die grauw en genadeloos tegen de horizon afsteekt. Mooi!

Tot Voorhout fiets ik dezelfde route als de heenweg. Niet omdat het nodig is, maar gewoon omdat ik de trekvaart zo mooi vind. Dan besluit ik de fietsknooppunten door Oegstgeest en Leiden te volgen. Ik ken dit traject alleen als een drukke stad met veel vervelende verkeerslichten en kan me niet voorstellen dat je er mooi kunt fietsen. Maar knooppunten zullen er niet zomaar liggen en dat blijkt te kloppen. Ik rijd via mooi paadjes verder langs het water en voordat ik het weet sta ik in het centrum van Leiden. Daar slaat de hongerklop genadeloos toe, maar die weet ik ruimschoots te overwinnen met twee mueslirepen, een lekkere shake, een stuk cake en een grote Swirl als toetje; genoeg calorieën voor een compleet avondmaal en de hongerklop wordt vervangen door een lading energie waarmee ik het laatste stuk naar Voorschoten en Leidschdam via de spoorbaan fluitend uitrij.

Het was een geweldige tocht die opnieuw liet zien dat ik gewoon vanuit m'n eigen huis fantastisch kan rijden. Een gewone zaterdag werd een hele mooie extra vakantiedag die me nog lang zal heugen, top!

Gefietst: 43 km heen en 40 km terug naar Haarlem. Windkracht 4 eerst heen en later vol tegen, ongeveer 25 graden, droog en zeer zonnig.

Donderdagavond een ritje met een gast: m'n zus Mirjam wil wel eens zien wat nou die mooie rondjes zijn die ik altijd rijd en gaat op mijn mountainbike mee. Samen rijden we via de Vliet naar Voorschoten, dan via de Vlietlanden onder de A4 door bij de oude en nieuwe molens en dan gaan we verder via de mooie paadjes rond Stompwijk.

Het is een heerlijke rustige avond. Lekker weer, niet teveel wind. Zo'n avond waarop je niet snapt waarom niet iedereen aan het fietsen is.

De koetjes staan in de wei, en kijk je naar achteren dan zie je een prachtige ondergaande zon naast een molentje. Soms is het echte leven gewoon kitsch!

Gefietst: 27 km in 1.25 minuten. Ongeveer 18 graden, droog en vrijwel windstil.

Gewoon... Stompwijk

Thuiskomen van vakantie is niet compleet zonder mijn favoriete rondje Stompwijk, dus op maandag rond ik het werk snel af onder het motto "werken kan vanavond ook nog wel, maar genieten van het mooie weer niet"! Ik pak de racefiets en toer lekker een kleine anderhalf uur tussen de koeien, met de altijd mooie kerktoren van Stompwijk op de achtergrond.

De bermen zijn mooi, met ontzettend veel verschillende bloemen. Waarin de eerste weken van het voorjaar vaak één bloem overheerst, is er nu van alles te zien, allerlei kleuren en vormen: het is zomer!

Tijdens het fietsen maak ik even tijd voor een korte stop op m'n favoriete dijkje tussen Gelderswoude en Stompwijk aan het lange kerkpad. Liggen in het gras (en even de werkmail en Twitter checken) is helemaal OK. Ik voel dat ik lang niet op de racefiets heb gezeten. Ik rammel door elkaar en mis de luxe vering van de mountainbike. Ook moeten m'n handen weer wennen aan het racestuur, maar zo'n stopje verlicht alle kwaaltjes.

Gefietst: 32 km in 1.20 uur, ongeveer 22 graden, windkracht 3, droog en zonnig. Via de Vliet naar Stompwijk, dan tussen de weilanden door naar Stompwijk en via de dijkjes naar de Noord Aa. Dan door naar Benthuizen en via het kleine kerkpaadje naar Gelderswoude en dan opnieuw via het kerkpad richting het Geertje. Dan via de polderwegen terug naar Stompwijk, opnieuw tussen de weilanden door en dan via de vogelplas terug naar Leidschendam.

Gewoon... Zoetermeer

Na alle spannende tochten vanaf de bergen of het toeren over het strand is het nu weer gewoon Nederland, gewoon... Zoetermeer. Even lekker de avond na thuiskomst van vakantie op de mountainbike naar Zoetermeer en toeren door het vlakke land.

Wat direct opvalt op het parkoers is dat het ontzettend lastig rijden is. Ben ik qua techniek zoveel slechter geworden? Nee, ik rijd nu veel harder! Dan wordt het parkoers exponentieel lastiger en dat merk je. Met grote snelheid (voor mijn doen...) stuiter ik door de bochten en de kuilen, lekker!

Zoals zo vaak is het ook vanavond weer vrijwel uitgestorven op het hele terrein en ik ben de enige fietser. Wat een luxe op een gewone avond middenin de randstad.

Gefietst: 20 km, windkracht 2, 18 graden, droog. Mountainbike-terrein in Zoetermeer bij Snow World.

Toeren langs het strand

Het is een afwisselend leven als mountainbike: vorige week nog afdalen vanaf 2.000 meter en nu relaxed met een vaartje van zo'n 20km/uur toeren langs het franse strand. We zijn inmiddels verhuisd van de Pyreneeën naar een prachtige baai bij de Atlantische kust, net onder Bordeaux. De laatste vakantiedag benut ik, naast relaxed op het strand, voor een kort tochtje door de omgeving.

De heenweg gaat langs het water en veel stranden. Af en toe zijn de stranden bevolkt met badgasten, maar er zijn ook hele stukken met bootjes of rustige baai met hier en daar een vissertje. Het is warm, zo'n 32 graden, maar de fietswind brengt enige verkoeling.

Naast de stranden staan veel hoge naaldbomen die toch zorgen voor een wat saai uiterlijk, zeker als je net verwend bent met de mooie vergezichten in de Pyreneeën. Toch heeft ook deze omgeving zeker z'n eigen charme.

Na zo'n 10 km besluit ik om te keren en tegen de wind in terug te fietsen. Ik ontdek weer een verlaten spoorbaantje dat is omgevormd tot een mooi kaarsrecht fietspad. Met hier en daar een verlaten en vervallen stationnetje toer ik lekker onder de bomen in de koelte terug. Dit was voorlopig de laatste vakantie-tocht. De volgende ritten zijn waarschijnlijk weer in het vlakke Nederland.

Tijdens m'n tochtje kom ik drie maal door een piepklein dorpje. In het centrum hebben ongeveer alle 50+ mannen uit het dorpje zich verzameld voor een partijtje jeu-de-boules. Lekker relaxed onder de hoge bomen, ik kan me een slechter leven voorstellen!

Gefietst: 20 km, windkracht 2-3 eerst mee en daarna tegen. Circa 32 graden, droog en heel zonnig. Vanaf Lanton langs de baai en via de oude spoorbaan weer terug.