De JZC met de buurmannen uit Veurse Hout

Zaterdag 20 maart staat de tweede lange rit na de winter op het programma: de Joop Zoetemelk Classic van 75km in Leiden. Met een fietstochtje van en naar Leiden komt de teller dan weer boven de 100km uit. Vorige week kon ik m'n benen na de lange tocht goed voelen, ben benieuwd of het vandaag net zo pittig (en leuk) wordt.

Qua gezelligheid is het vandaag helemaal OK. Ik fiets met Paul en z'n buurmannen uit Veurse Hout: Remco, Frank en Bert. Nog voordat we de straat uit zijn hebben we elkaar al gepeild: hoe ver heb jij deze winter gereden, wat voor fiets heb jij, hoe kom je aan dat Rabo-shirt?

De sfeer is vriendschappelijk, met een natuurlijke ondertoon van concurrentie. "Natuurlijk rij jij mij er niet af" stralen we allemaal uit, terwijl we geen van allen écht veel hebben gereden. We zijn opgelucht om te horen dat de anderen evenmin veel kilometers in de pootjes hebben. Ieder voor zich trekt in stilte dezelfde conclusie: "Met deze groep kan ik waarschijnlijk vandaag wel meekomen..."

De tocht begint uitermate ontspannen met vol wind in de rug langs de Vliet naar Leiden. Mentaal is het minder eenvoudig "dit moeten we straks aan het einde dus nog met wind tegen weer naar huis rijden..." is al snel de conclusie. Maar straks is straks en nu is nu. Dus toeren we flink door en pakken alvast een eerste regenbuitje mee voordat we aan de start bij fietsclub Swift in Leiden verschijnen.

De tocht heb ik vorig jaar ook gereden. Delen van het parkoers zijn inmiddels bekend, maar grote delen, vooral na Alphen aan de Rijn, zijn toch nieuw en ik herinner me weinig meer van vorig jaar. De tocht gaat over mooie dijkjes, langs pittoreske huisjes en door grote open polders met prachtige wolkenluchten. Onderweg is het oppassen: rijden de buurmannen niet te hard weg, houden m'n pootjes het vol en... blijft het droog? Ook mentaal heeft de tocht, naast de regen, een aardige uitdaging: pas na 50km rijden krijgen we de wind tegen en het laatste stuk naar Leiden terug zal zwaar worden!

De eerste 50km rijden we in wisselend tempo maar kunnen we allemaal goed bijblijven. Wel heeft Remco het op z'n ATB wat zwaarder dan de rest op de racefiets en een pijnlijke kuit werkt dan niet mee. Vanaf het punt dat we wind tegen krijgen kan de rest opgelucht ademhalen: Remco heeft het echt zwaar. In stilte ontvangen we dit met gejuich "ik ben vandaag niet degene die afhaakt" maalt er door onze hoofdjes.

 In wisselend tempo rijden we door. Soms wachten we even op elkaar, houden we elkaar uit de wind, maar soms moet de overtollige energie ook nog even worden weggetrapt. Rond Leiden krijgen we nog een paar prachtige regenbuien voor onze kiezen terwijl we over de keien stuiteren. Dit is het echte voorjaarsklassiekers-gevoel!

Mede door het niet al te hoge tempo in het laatste stuk bleek de tocht uitstekend te doen. De spierpijn op zondag is een stuk minder dan de week ervoor, al kan dat half uurtje slapen op zaterdagmiddag na de tocht in bad daar ook aan hebben bijgedragen. Het was weer mooi!

Gefietst: 104km in 4 uur en 24 minuten met een aantal stops voor inschrijven, koffie, foto's of drinken onderweg. Ongeveer 8 graden, regenachtig, windkracht 4 uit noord. Vanaf Leidschendam naar Leiden, dan richting Zoeterwoude, Zoetermeer, Alphen aan de Rijn en via een mooie grote slinger ten noorden van Alpen weer terug naar Leiden, dan weer naar Leischendam.