Gewoon maandagochtend

Na de lange smokkeltocht naar Barneveld is het de hele week donker, nat, koud en druk met klussen voor klanten, Sinterklaasinkopen en pakjesavond. Maar dan wordt het maandag, breekt de nieuwe werkweek aan en heb ik werkvacuum. Een werkvacuum is een dagje midden tussen allerlei drukke klussen in, waarin je even niets hoeft te doen. De vragenlijst zijn geprogrammeerd, het onderzoek loopt en een rapportage kun je nog niet maken. Geen noodzaak voor acquisitie, want er is werk genoeg. Alleen is er vandaag even niet zo veel te doen. Tijdens zo'n werkvacuum komt het uitstekend uit dat je freelancer bent (lees: geen baas die wil dat je op kantoor zit) en dat je van fietsen houdt.

Ik pak dus op maandagochtend lekker de mountainbike en rijd gewoon een rondje door de omgeving om te genieten van alle gewone maandagochtend-dingen die je meestal op een maandag niet meemaakt: een molen langs de Vliet, uitgestrekte weilanden en een glibberig mountainbike-bos in Zoetermeer waar je nu gruwelijk kunt vallen en het wel een paar dagen kan duren voordat er een volgende fietser langskomt die je vindt (wat gelukkig niet nodig is, omdat ik zo voorzichtij rij dat ik niet val).

In het mountainbike-bos voel ik dat de benen vandaag weinig kracht hebben. Rammstein was leuk gisteravond, maar ook erg laat en dat is minder goed te combineren met inspannende klimheuvels. Ik hou het daarom lekker relaxed en rijd via Stompwijk over de gruwelijke klinkerweg terug naar Leidschendam, die overigens met een mountainbike een stuk beter blijkt te doen dan met een racefiets.

Gefietst: 20 km in een uurtje, ongeveer 10 graden en miezerig. Via Wilsveen naar Zoetermeer, dan via Stompwijk weer naar huis.