Fietsen door de beek kan wél

Vandaag een prachtige tocht op de mountainbike gemaakt in de Pyreneeën met Floris. Onze camping staat in Arcizans-Avant, een piepklein dorpje, op zo'n 650m hoogte tegen de berghellingen. Op zo'n 6 km fietsen en 300 meter lager ligt het startpunt van veel mooie mountainbike-routes, in Argeles-Gazost. Met z'n tweeën hebben we vandaag de route 4 gereden, een route die op papier zeer eenvoudig zou moeten zijn, maar in Nederland zeker voor gemiddeld of pittig zou doorgaan. Hoewel er weinig echte klimmetjes waren, liep de route vrijwel volledig over de onverharde weg. En dan bedoelen we ook écht onverhard: grote keien, dikke boomwortel, hooggelegen bruggetjes of mul zand. Het was werken en ploegen, maar ook supermooi. Een groot deel van de route liep langs het riviertje dat soms een kabbelend
beekje leek, maar even vaak een flinke wilde stroom werd.

Na de route wilden we Richard bellen om Floris met fiets met de auto naar boven te rijden, omdat de laatste 3 km naar de camping een stijging van zo'n 10% heeft. Maar voordat we het wisten stonden we al meer dan halverwege in het dorpje St-Savin (met hongerklop!). Na een bestelling met flink veel calorieën (2 marsen en 2 lekkere ijsjes), een leuk gesprek met twee fanatieke amerikaanse wielrenners met de kleren en fiets van Lance Armstrong en een bezoek aan het stokoude kerkje in het dorp... toen waagden we het er op en hebben we de hele tocht zonder hulp afgemaakt. Hulde aan de kleine man die fanatiek fietste, bergop soms een stevige sprint inzette en zelfs met z'n fiets door een beekje reed.