Op zondag is er een prachtig initiatief: een autovrije dag voor alle wegen langs de Moezel. De mooie breden provinciale wegen zijn vandaag helemaal vrij voor fietsers, wandelaars en skaters. Wat een geweldig initiatief. Ik hoop dat de VVV's in Zuid Holland dit ook gaan instellen; wat dachten jullie van een autoloze zondag op elke eerste zondag van de maand in de zomer? Doen! Samen met 'mijn jongens' maak ik een mooie tocht om de dorpjes in de omgeving te verkennen. Overal langs de rivier staan de traditionele biergarten met 's ochtends vroeg al vlees aan het spit. Fietsers rijden relaxed langs het water en nergens is het druk vanwege het verkeer.
Via een brede weg dalen we af door de wijngaarden naar Kröv. We zien de Moezel tussen de heuvels door slingeren en in de diepte zien we lange lege wegen waarop overal fietsers rijden. Via Kröv toeren we met diverse sprintjes bij de verkeersborden naar Traben-Trarbach waar het tijd is voor een Kaffee-mit-Torte. Daar steken we de Moezel over en rijden we rustig verder naar Kövenig.
Bij Kövenig vinden we het toch te gek dat ik vooruit rijd om de auto te halen, dus wagen we ons met z'n allen aan de gruwelijke klim die ik vrijdagavond al alleen heb volbracht. Helaas hebben de jongens vrijwel geen versnellingen, dus moeten we al in het dorpje gaan wandelen. Dapper lopen we een heel eind tegen de heuvel op, de rustplek ligt een stuk verder weg dan ik me hem herinner.
Gefietst: Vanaf Mont Royal naar Köv, dan langs de Moezel via de buitenbocht naar Traben-Trarbach. Daar de brug over en via de binnenbocht verder naar Kövenig. Dan de steile weg omhoog terug naar Mont Royal. Ongeveer 18 graden, droog en zonnig. Ongeveer 18 km gefietst in 3 uur met een uitgebreide en een korte stop.
Via een brede weg dalen we af door de wijngaarden naar Kröv. We zien de Moezel tussen de heuvels door slingeren en in de diepte zien we lange lege wegen waarop overal fietsers rijden. Via Kröv toeren we met diverse sprintjes bij de verkeersborden naar Traben-Trarbach waar het tijd is voor een Kaffee-mit-Torte. Daar steken we de Moezel over en rijden we rustig verder naar Kövenig. De weg is het domein van fietsers. Vrolijk rijd iedereen over de volle breedte van de weg. We zien veel mountainbikes en wielrenners, maar grappig genoeg trekken wij bekijks met ons kinderzitje op het stuur. Dat vinden de duitse dames 'so suss'!
Bij Kövenig vinden we het toch te gek dat ik vooruit rijd om de auto te halen, dus wagen we ons met z'n allen aan de gruwelijke klim die ik vrijdagavond al alleen heb volbracht. Helaas hebben de jongens vrijwel geen versnellingen, dus moeten we al in het dorpje gaan wandelen. Dapper lopen we een heel eind tegen de heuvel op, de rustplek ligt een stuk verder weg dan ik me hem herinner. Na een korte stop met wat water wil onze kleine man alweer 'titte' (zitten) en 'tiete' (fietsen). Dus pakken we de fietsen er weer bij en wandelen we het laatste stukje omhoog naar de top Mont Royal. De laatste meters fietsen we naar huis en daar ploffen we moe en uitermate voldaan op de bank. Wat is het gebied mooi en wat is zo'n autoloze zondag leuk!
Gefietst: Vanaf Mont Royal naar Köv, dan langs de Moezel via de buitenbocht naar Traben-Trarbach. Daar de brug over en via de binnenbocht verder naar Kövenig. Dan de steile weg omhoog terug naar Mont Royal. Ongeveer 18 graden, droog en zonnig. Ongeveer 18 km gefietst in 3 uur met een uitgebreide en een korte stop.
Hi Ellen,
BeantwoordenVerwijderenhet is "autofreier Sonntag an der Mosel" er loopt hier een juf duits in huis he :-).
Wat gaaf zeg lekker langs die Moezel knallen op de autovrije zondag, dat zou leuk zijn met een groepje racefietsers.
Elvira en ik zijn daar ook al vaak geweest. Altijd in Reil bij een bevriende wijnboer, dus vlak naast Kröv, maar dat was voor mijn fietstijd. Dit zou weer een aanleiding zijn dus.
groetjes Paul
Ha, de juf duits wordt bedankt voor de correcties. Altijd handig dat er een juf meeleest op je blog!
BeantwoordenVerwijderenalhoewel als oudere belgen(uit Willebroek in
BeantwoordenVerwijderenBelgie) niet meer kunnen meedoen met het fietsen
genieten wij toch tenvolle van het evenemeent
in het mooie dorp Ernst