
Zaterdagmiddag en de benen willen naar de duinen, de longen willen zeelucht. Met de ontluikende sneeuwklokjes steken ook de wielrenners hun kopjes weer boven de grond, ik heb nog nooit zoveel rijders gezien op m'n weekeindtochtje, al is het nog steeds heerlijk rustig op de mooie lange wegen in het duingebied tussen Wassenaar en Katwijk.

De weg tussen Scheveningen en Wassenaar ken ik inmiddels, maar dit stuk is nieuw. Rustig toer ik omhoog en omlaag over de duinen en voorzichtig neem ik de best scherpe bochten. Ik geniet van het uitzicht, mooie duinkommen en prachtige luchten.

In Katwijk is het tijd voor een korte stop bij de boulevard. Ik pomp m'n banden wat harder op, knabbel wat aan een boterham-met-ontbijtkoek en verbaas me over de supporters van de plaatselijke amateurclub die zowaar onder stevige politiebegeleiding naar de wedstrijd tegen Quick Boys wandelen.

Hoewel het strand op de foto's er prachtig uitziet, is zelfs hier het uitzicht typisch industrieel Zuid-Holland. In het zuiden zijn de pier en torens van Scheveningen duidelijk te zien, in het noorden is ook industrie zichtbaar. Toch blijft de zee mooi, gewoon mooi.

Vanaf Katwijk rijd ik in het wiel van twee ervaren rijders op lekker hoog tempo mee naar Noordwijk, maar vlak voor het dorpje weten ze me te lossen. Via de provinciale weg rijd ik alleen terug naar Katwijk, dan duik ik weer dezelfde weg door de duinen in richting Wassenaar.

Grappig dat je de route zo verschillend kunt ervaren, afhankelijk van welke kant je komt. Ik zie in Katwijk nu een breed water met een sluis, iets wat ik op de heenweg tussen alle voetbalsupporters totaal heb gemist.

Op de terugweg houd ik een tweede rustpauze in de duinen. Niet omdat het nodig is, maar gewoon omdat het de eerste keer is dat ik tijdens een fietstochtje kan pauzeren zonder direct volkomen te verkleumen. Ik zit heerlijk aan met een krentenbol op de top van een duin in de zon naar de passerende fietsers te kijken. Er komen prachtige bikes voorbij, en mooie klassiekers met de schakelboel nog op het frame. Grappig om de diversiteit te zien in iets dat me een paar maanden geleden nog amper opviel. Het kan verkeren, het leven kan veranderen. Ik baal niet eens meer van die hardnekkige loopblessure. Het fietsen is een prachtige vervanger.
Gefietst via Leidschendam, voetbalvelden RKAVV/SEV, langs de Horsten naar Wassenaar, door het centrum naar de Wassenaarse Slag en het duinpad naar Katwijk. Langs de boulevard en dan via het volgende duinpad naar Noordwijk. Dan via de provinciale weg terug naar Katwijk en weer door de duinen naar Wassenaar. Dan via de provinciale weg naar Voorschoten en langs het spoor terug tot vlak voor Leidschenhage. In totaal 2.10 minuten en 54 km. Lekker gereden, vooral op het einde veel 30 km/uur gehaald, prima voor mijn doen. Vrijwel geen wind, 8 graden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten